Domenica 7 settembre, alle 10, presso la chiesa madre San Giuseppe di Botuverà, la Coral “Giuseppe Verdi”, espressione del Circolo dell’Ente Bergamaschi nel Mondo di Botuverà (Stato di Santa Caterina, in Brasile) ha animato la celebrazione religiosa, cantando i brani della Messa in dialetto bergamasco.
Tradussiù ‘n dialèt bergamàsch:
Carmen Fumagalli Guariglia
Fabio Maestri Bagio
Gian Battista Mascheretti
CANSÙ PER COMENSÀ – Còro Giözèp Verdì
COMÈNT PER DERVÌ LA MÈSSA
Buna dumìnica a töcc!
En ve ringràssia, in del nóm de la paròchia San Giözèp e de töta la comunità de Botuverà, per èss ché con nöter per pregà töcc insèma per la éta e la féde.
Cóme l’è d’üsànsa, incö l’è la giornàda de la nòsta Mèssa Bergamasca.
A l’è ól momènt religiùs de la nòsta tradissiunàl fèsta in onùr di nòste orìgini bergamasche.
Chèst’àn la sagra la comemòra ach i sènto e cinquanta àgn de l’imigrassiù italiana in Santa Caterìna.
I è töcc d’i bèi momènt de fede, de memòria e de ringrassiamént. La mèssa la onùra i imigràncc italià che i g’hà lassàt indré töt, e con coràgio e deussiù i hà incomenciàt öna nöa éta ché in Brasile con grand dificoltà.
Tanti de lùr i g’hà perdìt i sò cari ‘nde la traverssata e i g’hà sofrì sensa dervì bóca, ma con costansa e olontà i g’hà costruìt i paìs e le sità che g’hém incö, con i sò famèe e i sò bèle tradissiù.
Fà chèsta celebrassiù in dialèt bergamàsch l’è ü ringrassiamét ai nòstri vècc, e nóter m’invìda töcc a fàss sö spéret del vigùr, del onùr e de la féde che lur i g’hìa.
Indèm alùra a comencià chèsta Santa Mèssa cól cör pié de gratitüdine.
Prét:
Fradèi e sorèle, comèncem la nòsta Santa Mèssa festiva:
“In del nóm del Pàder, del Fiöl, e del Spéret Sant”.
Töcc:
Àmen!
Prét:
Càri Fradèi e sorèle, che la gràssia del nòst Signùr Gesù Cristo, mórt per la nòsta salvassiù, e ressüssitàt per la nòst’ alegrìa; che l’amùr del Pàder del cél, con töte le sò benedissiù; e che le manifestassiù piö bèle e sante del Spéret Sant i vègne sö töcc, e sö le vòste famèe, adèss e per sèmper.
Töcc:
Benedèt sia Dio per sèmper, perchè ma hà radunàt nel amùr de Gesù.
Prét:
Denàcc del Signùr ché l’è trè ólte sant, töcc nóter ma sèntem pròpe pecadùr… L’è mia fòrse pròpe ìra? Sé! Fém pecàcc tànte ólte cóntra Dio… pèchem ach squase töcc i dé cóntra i nòscc de cà, cóntra i nòscc visì, e cóntra i fradèi de la comunità.
Pèchem, otré olte ach cóntra nóter pròpe. Sa püdìa che fösse diferènte. An sarìa pròpe an bèl, sé ‘l fösse diferènt. Ma cóme sém pròpe fiàch, e i pecàcc i capéta, örem domandà perdù al Signùr. An perdù sincér e de töt ól cör.
Fém riflessiù per an momènt, per ricognóss i nòsc pecàcc.
Pròpe pentìcc, domandém perdù al Signùr, cól cansù.
CANSÙ DEL PERDÙ – Còro Giözèp Verdì
Prét:
Ò Dio de misericòrdia, de passiènsa e de bontà, perdunì töcc i nòsc pecàcc, dìm a töcc la òsta gràssia de converssiù, per fà sèmper, e sul ól bé a töcc, e per rià a la éta eterna.
Töcc:
Ámen.
CANSÙ DEL GLÒRIA – Còro Giözèp Verdì
Prét – Orassiù… Preghém!
Ò Dio Pàder, cà nel vòst misteriùs amùr ghi portàt anfina ché i nòscc vècc italià, per fondà chèsta sità, dim a töcc la gràssia de costànsa nei esémpe de la féde, del sò amùr al laóro, de la sò carità e issé, merità tötte le òste benedissiù per chèsta éta, e dopo, merità ach la éta eterna.
Per ól nòst Signùr Gesù Cristo, che l’è Dio, che con Te, ò Pàder, vive e règna nela unità del Spéret Sant, per töcc i sècoi dei sècoi.
Töcc:
Ámen.
LITURGIA DE LA PARÒLA
Dellìberdela Sapiènsa: 9:13-18 (Gr13-18b)
Quàl òm a’l’pöl conòss i disègn de Dio? Ò chi l’pöl imaginà ól progèt del Signùr?
Per la erità, i pensér di mortài i è tìmecc e i nòste riflessiù mia sigüre: perché ól còrp a l’pisa sö l’anima, e öna tènda de fangh la gh’è da fastöde ai pensér de la mènt. M’pöl a malapéna saì cósa gh’è sö la téra, e con fadìga cósa gh’è a la nòsta portàda.
Chi dóca indagherà sö cósa gh’è ‘n del cél?
Gh’è ergü che l’à conossìt ól tò propóset se Té te ghé mia dàcc la sapiènsa e mandàt ól tò Spéret Sant dal ólt? Dóma in chèsta manéra i strade de chi che gh’è sö la tèra i è deentàde dréce, e i òmegn i à imparàt chèl che te piàs, e tràmet la Sapiènsa i è stàcc salvàcc.
Paròla del Signùr.
Töcc:
Gràssie a Dio!
SALMO RESPOSORIÀL – Sal 89 (90) 3-4-5-6-,12-13-14,17 (R. 1 )
- Té te sé stàcc, ó Signùr, ü rifùgio per nóter.
Óter ridüsì in pólver töcc i mortài quando disì:
Turnì a la pólver, Fiöl de Adamo!
Per té méla agn i è cóme iér,
cóme stà dèst in de öna nòcc passàda.
I pàssa stèss de ‘l sónch de la matina,
i è stèss de l’èrba vérda ‘n di cap:
la matina la fioréss rigogliüsa,
ma a la sìra la vé teàda e la passés.
Insègnem a cöntà i nòscc dé
e dùna la “”sagèssa” ai nòscc cör !
Signùr tùrna!
Quàt tép amò m’gh’avrà de spetàt?
Ìga pietà e compassiù per i tò sèrv!
Impienéssem a la matina có ‘l Tò amùr,
e nóter a m’sarà contécc per töt ól dé !
Che ‘l bé del Signùr e del nòst Dio
l’pósse sö de nóter e l’me compagne!
Fà che l’fröte ‘l nòst laurà, ó Signùr.
LETÙRA DI SAN PÀOL E FILEMONE – 9b-10-.12-17
Caro:
Mé, Pàol, vècc cóme só, e adèss pò a’ mé presunér de Gesü Cristo, te sìrche per ól mé Fiöl, che ó portàt a Cristo in presù, Onesimo.
Te l’rispedésse. L’è stèss del mé cör. Örèss, che te fösset con mé, per vèss ól tò rapresentànt, ìga i tò premüre in chèsta presù per cólpa del Vangéle.
Ma farèss negóta sènsa ól tò parér, perché la tò gentilèssa la sées mia sforsada ma spontanèa. Se per impó de tép i te l’à portat vià, fòrse l’è perché té te l’vülìet per sèmper, ma piö cóme schiavo ma cóme ü caro fradèl, tant car a mé, stèss de cóme l’te car a té, l’sées cóme persuna ümana, che cóme fradèl in del Signùr.
Alùra se sì in conüniù de féde con mé, riceìla cóme se föss mé.
Paròla del Signùr.
Töcc:
Gràssie a Dio!
CANSÙ DE SBATIMÀ – Còro Giözèp Verdì
VANGÉLE
Prét: Ól Signùr sia con Töcc!
Töcc: L’è pròpe sèmper insèma nóter!
Prét: Proclamassiù del Vangéle de Gesü Cristo segónd Lüca! (14:25- 33)
Töcc: Glòria a Te Signùr!
A chi tép, ü muntù de zét i compagnàa Gesü. Intàt che l’se giràa vèrs de lùr l’gh’à dìcc: “Se ü l’vé de mé e l’se sepàra mia del sò pàder e la sò màder, de la sò moér e di sò fiöi, di sò fradèi e di sò sorèle, e ‘nfina de la a sò stèssa éta, l’pöl mia èss ól mé discepòl.
Chi l’pórta mia la sò crùs e l’camina mia de dré a mé, l’pöl mia èss ól mé discepól. Chi de óter che l’völ costrüì öna tór, prima a l’se sènta mia zó per fà sö öl cönt de chèl che l’gh’avrà de spènd per vèd se l’gh’è n’à assé per fenì? Sedenò l’farà adóma i fondamécc e l’sarà mai in grado de fenì. E töcc chèi ch’ì vederà chèsto, i conenserà a töi in giro e a dì: Stó òm l’ha comenssàt a costrüì ma la mia püdìt fenì! Ó amò: Chi él mai chèl re quando l’và ‘n guèra con d’ü nóter, a l’se sènta mia zó prima per esaminà se con i desméla òmegn i sarà ‘n grado de afrontà che l’óter che l’marcia cóntra de lü con vinteméla?
Se l’vèd che l’pöl mia, intàt che l’óter re l’è amò de lontà l’mànda di messagér a negossià per la pas. A la stèssa manéra dóca, chi de óter a meno che i rinünce a töt chèl ch’i gh’à i pöl vèss me discepol.
Paròla di Salvassiù!
Töcc:
Glòria a Te Signùr!
MOMÈNT DE LA PRÈDICA…
ORASSIÙ DEL CRÉDO
Crède in Dio, Pàder töt premurùs,
Creadùr del Cél e de la Tèra
e ‘n Gesù Cristo, sò l’önech Fiöl,
nòst Signùr che si stàcc concepìt
per il potére del Spéret Sant;
nassìt de la Vérgine Maria;
patìt sóta Ponzio Pilato,
fù crocifisso, mórt e interàt;
indàt zó ‘l palàss dei mórcc;
ressussitàt al térss dé;
indàt sö ‘l Cél;
stàt sentàt a la ‘ndrécia del Dio Pader töt premurùs,
da ‘ndóe vègn a giüdicà i viv e i mórcc.
Crède nel Spéret Sant;
nela santa Césa Catòleca;
nela comüniù dei Sancc;
nel perdù dei pecàcc;
nela ressüressiù de la carne;
e nel’ éta etèrna. Àmen.
PREGÉRE DE LA COMÜNITÀ
Prét:
Dio Signùr, fóm a té i nòsce orassiù.
‘N te domanda, Pàder, de benedì töte i famèe con pas, üniù e pietà.
‘N te domanda, ò Signùr, che la tò paròla la pòrte sapiènsa, bontà e rispèt a töcc nóter.
Töcc: Esàüdi, Signùr, chèsta nòsta preghéra.
- Pàder Nòst, acèta la nòsta preghéra che ‘n fà per ringrassià la braüra d’i nòscc imigràncc, che i g’hìa negót, ma i è riesìt a portà ‘n del cör la speransa, la féde e ‘l coràgio per rincomencià la éta che ‘n Brasile. ‘N te domanda, ò Signùr, che ‘n consèrve semper viva la memória de lur.
Töcc: Esàüdi, Signùr, chèsta nòsta preghéra.
- ‘N te domanda, ò Signùr, de sostègn i vocassiù dei religiùs e del prensipàt. Benedì, Signùr, ól nòst Santo Pàder, Papa Leóne quatórdes, töcc i prevòst e i consacrecc. ‘N te domanda, ò Signùr, de mantègn töcc i dé viva la fiàma de la sò féde.
Töcc: Esàüdi, Signùr, chèsta nòsta preghéra
- Dio Signùr, in chèst momént de conüniù e de alegrìa ‘n Te ringràssia per la presènsa de töte i persune che i è ché ‘n chèsta celebrassiù. ‘N te domanda, ò Signùr, che töcc insèma ‘n rièssa a fà che ‘l dé d’incö ‘l sìes öna bèla giurnàda, de amicisia e de rispèt.
Töcc: Esàüdi, Signùr, chèsta nòsta preghéra.
- ‘N te domanda, ò Signùr, che a la fì de chèst incóntro ognü ‘l pòssa turnà con sigürèssa a la sò cà, pié de alegrìa per la sò partecipassiù e sigür che töcc nóter ‘n camìna mài de per sò.
Töcc: Esàüdi, Signùr, chèsta nòsta preghéra.
CANSÙ DEL’ OFERTÒRE – Còro Giözèp Verdì
Prét:
Preghì fradèi e solère, per fà che la nòsta Santa Mèssa sia pròpe bèla ài öcc, e al cör del Signùr.
Töcc:
Ricéa, con a giòia, ól Signùr, per le òste mà, chèst sacrifésse, per la glòria del sò nóm, e per ól bé de töta la sò Santa Césa.
ORASSIÙ SÖ LE OFÈRTE
Prét:
Ò Dio, nòst bu Pàder del Cél, riceì le ofèrte del nòst amùr, postàte sö l’altar. Sém pròpe poarècc, ma chèl cà nóter ghem de mèi, và la ofèrtem con amùr, con la òia de vèdev pròpe contét.
Fém la nòsta oferta per le mà Sante de Cristo, ‘l nòst Signùr.
Töcc:
Àmen!
ORASSIÙ EUCARISTICO V
Prét: Ól Signùr sia con töcc!
Töcc: L’è pròpe sèmper insèma nóter!
Prét: Cör al ólt!
Töcc: Ól nòst cör l’è bèla denàcc del Signùr!
Prét: Alùra ringrassién ól Signùr Dio del cél!
Töcc: Sé, l’è pròpe chèl ca örem!
Prét:
L’è pròpe giöst, e dièntem sèmper piö sàncc, cantà a té, Pàder Sant, an töt ól mònd, di dé e di nòcc, ringrassiàndo con Gesù Cristo, tò Fiöl, nòst fradèl. Gesù l’è pròpe ól sant e l’önech sacerdote, che sèmper fà la ofèrta de la sò éta, per la salvassiù de töcc nóter, quando manda cà fém la stèssa ròba ca lü al gà fàcc, nela Santa Séna.
L’è pròpe per chèl cà sém töcc riünìcc, ringrassiàndo con alegrìa. Cói Àngioi e cói Sàncc del cél, örem cantà ‘l Signùr…
CANSÙ DEL SANT – Còro Giözèp Verdì
Prét:
Signùr, Te che sèmper ghi ürìt restà insèma de töcc nóter, per vìver insèma nóter, per Gesù Cristo, parlando insèma nóter, per Lü, mandì, adèss, ól vòst Spéret Sant, per fà che le nòste ofèrte sà diènte ól Còrp e ól Sangh del nòst Signùr Gesù Cristo.
Nèla nócc an che Gesù l’è stàcc mès an presù, a séna cói sò Apòstoi, Gesù cól pà nèle sò sante mà, ‘l g’ ardàt al cél, al ga ringràssiat sò Pàder, e ‘l gà dàcc ai sò Apòstoi, con cheste paròle:
CIAPÌT E MANGÌT TÖCC:
CHEST L’È ‘L ME CÒRP
OFÈRTO ‘N SACRIFÉSE PER ÓTER.
Dopo, finida la séna, ‘l gà ciapàt ól càles, al gà ringràsiat amò na vólta, e al gà dàcc ai Apòstoi, con le paròle:
CIAPÌT E BIÌT TÖCC:
CHEST L’È ‘L CÀLES DEL ME SANGH,
PER LA NÖA ED ETERNA ALEANSA,
VERSÀT PER ÓTER E PER TÖCC
IN PERDÙ DEI PECÀCC.
FÌ CHEST IN MEMÒRIA DI ME.
Prét:
Fradèi e sorèle, ardì ché ól mistèro de la nòsta féde!
Töcc:
Töte l’ ólte cà màngem de chèsta carne, e töte le vólte ca bìem de chél Sang, rigórdem la passiù de Gesù Cristo, e spètem chél riturna.
Prét:
Rigordèm, adèss, ò Pàder del cél, la passiù de Gesù Cristo, nòst Signùr; ma rigordèm ach la ressüressiù e salida al cél. E örem fà la ofèrta del Pà vìv, che sostègn e dà l’éta, e del Vì consacràt, che sàlva e incoràgia.
Töcc:
Ricev, Signùr, la nòsta ofèrta.
Prét:
E quando ricéem ól Pà e ól Vì, che ‘n verità iè ól Còrp e ól Sangh de Gesù, che adéss ghém ofertàt, ól Spéret Sant fàcia de töcc nóter, an còrp sul, per deentà piö öna sul zét nel sò amùr.
Töcc:
Ól Spéret Sant deènt töcc ünìcc cóme ‘n sul còrp.
Prét:
Protegì, ò Pàder Sant, la òsta césa che pelegrina per l’estrade del mónd, per rià ól cél, töcc i dé rinoàndo la speransa de ria insèma Te, nèla òsta pas celèst.
Töcc:
Sém pelegrì, nèla stràda de Gesù.
Prét:
Ardìga ól nòst Santo Pàder, Papa Leóne quatórdes, che sia fórt nèla féde e nèla carità, e a Wilson Tadeu e Onecimo, arcivèscov e vèscov de chesta césa, töta la gràssia per comandà la sò zét.
Töcc:
Sém pelegrì, nèla stràda de Gesù.
Prét:
Ò Dio, a töcc chèi che ghi ciamàt ala éta eterna, nela òsta bontà, e specialmènt ai nòscc nóni, a töcc chèi che i’è vegnìcc dell’Italia, e a töcc i nòscc parèncc mórcc, e ànca a töcc i marcàcc cól segnàl de la féde cristiana, riceì pròpe töcc nèi bràs del vòst cör. Che i vìva per sèmper pròpe contécc, nel vòst règno preparàt per töcc.
Töcc:
A töcc i nòscc mórcc, diga la felicità etèrna.
Prét:
E a nóter töcc che sém reünìcc, e che sém zét santa ma ach pecadùra, dìm la fórsa per töcc insèma fà sö ‘l òst règno che l’è ànca nòst.
Prét:
Per Cristo, con Cristo e in Cristo,
A Te, Dio Pàder töt premurùs,
Nèla unità del Sperét Sant,
Töt l’onùr e töta la glòria,
Adèss e per sèmper,
per töcc i sècoi dei sècoi. Àmen!
Prét:
Fradèi e sorèle, contécc con la stòria dei nòscc itaglià, stòria che ól Signùr l’a scriìda tanto bèla, e che a l’ ólte l’a scriì drécia, pròpe, nele rìghe stórte dèi difècc e dei pecàcc de la zét, salüdém, iùra, con alegrìa, con féde e amùr, ól nòst Pàder del cél, col la orassiù che Gesù Cristo ‘l ma insegnàt.
Töcc:
Pàder nòst che te sé in cél a’l sìes santificàt ól tò nòm, a’l végne ‘l tò régn, la sìes facia la tò olontà cóme in cél, issé ‘n tèra. Daga ‘ncö ól nòst pà de töcc i dé e pàghega in nòscc débecc cóme nóter m’ ghi paga ai nòscc debitùr, faga mìa börlà in tentassiù, ma sàlvega del mal.
Prét:
Livrìm de töcc i mài, ò Pàder, e dìm sèmper la òsta pas. Ötàcc per la òsta misercordia, sarèm sèmper töcc lìber dei pecàcc, e tütelàcc de töcc i perécoi, intàt vìven la sperànssa, spètem che rìe ól Cristo Salvadùr.
Töcc:
Òst l’è ‘l règn, la fòrsa e la glòria per sèmper.
Prét:
Signùr Gesù Cristo che ghi dìc ai vòscc Apòstoi: me va làsse la pas, me va dó la me pas, àrdiga mia ai nòscc pecàcc, ma pitòst àrgida ala féde de la òsta césa, e diga sèmper, confórma l’òsta òia, la pas e l’ünità. Te che si Dio, cól Pàder, e cól Sperét Sant.
Töcc:
Àmen.
Prét:
Fradèi e sorèle, che la pas del Signùr, sia sèmper con töcc!
Töcc:
L’amùr de Gesù Cristo ‘l mà reünìcc!
Prét:
Fradèi e sorèle, salüdìss nel’alegrìa e nela pas del Signùr!
CANSÙ DEL’ AGNÈL – Còro Giözèp Verdì
Prét:
Fradèi e sorèle, sém pròpe contécc perchè ‘l Signùr ma ‘nvidàt ala sò séna! Ardìga ché, l’ Agnèl di Dio che tirà ‘nvià ‘l pecàt del mónd.
Töcc:
Signùr, me só mia dègn ca vegnì dét de la me cà, ma dìmel sul öna parola, e me sarò salv.
CÀNSÙ DE LA COMÜNIÙ – Còro Giözèp Verdì
ORASSIÙ DOPO LA COMÜNIÙ
Prét:
Ò Dio, comé l’è grànd ól vòst amùr. Ghi ofrìt a töcc la piö grànda gràssia ca pödem ricév: Gesù Cristo presènt nela conüniù. Pàder del cél, ve ringràssie própe tànt, e ve prömèt de viver töcc i dé, confórma l’òsta òia, le paròle e i precècc del òst Fiöl, Gesù.
Pàder del cél, ve ringràssia per Gesù Cristo, che vivì e regnì nell’unità del Spéret Sant.
TÖCC:
Àmen!
PARÒLA DEL SINDÉCH DI BOTUVERÀ:
FÌ DE LA MÈSSA
Cari fradèi e sorèle, ‘n finìss chèsta celebrassiù co’l cör pié de ringrassiamènt e de alegria. ‘N ringràssia a fönd töcc chéi che i g’hà dàcc öna man per la realisassiù de chèsta Santa Mèssa, chèi che i g’hà organisàt töcc i particolàr con dedicassiù, i prét per la sò presènsa come fradèi, con i lur preghére e benedissiù che i g’hà dàcc a chesto momènt ü significàt amò piö sacrà e special.
I nòsc ringrassiamènt i va ach ai ministri, ai ciareghècc e ai letùr, per i lur servìssi atènti e generùs, che i g’hà dàcc vùs e éda ala Paròla de Dio, e issé i g’hà fàcc la nòsta celebrassiù piö profónda e relatìv.
Em mànda la nòsta afessiù e ‘l nòst batì de mà al Còro Giözèp Verdì, per la belèssa e ‘l sentimét che lur i cantà. Che ól Sperét Sant e la protetùra dèi musìsta Santa Cecilia i vègne dré a iluminà la sò missiù e ‘l sò talènt.
G’he fém ü ringrassiamènt speciàl a töcc óter che sìv ché ‘ncö, egnìt de vesì o de lontà, e che g’hiv pregàt con nóter e g’hiv aiötàta fà amò piö bèla chèsta celebrassiù. La òsta presènsa la fà piö fórte la nòsta comunità e la fede de la nòsta césa.
Però, per fenì chèsta celebrassiù, ‘n völ sopratöt onurà la memòria dei chèi che i è vegnìt ché prima de nóter. Se nóter sém ché incö, in comuniù, a celebrà la nòsta féde, la nòsta cultüra e la nòsta stòria, a l’è perchè g’hè stacc di òmegn e di dóne coragiùs che i g’hà treerssàt i mar, che i g’hà fruntà i detèi e che i g’hà riincipiàt töt a partì de zéro. I’ è stàcc lur a pientà zó ‘n chèsta tèra ‘l séme de la féde, de la famèa, del laurà e de la sperànsa. L’è a lur che nóter em g’hà de dà ‘l nòst profónd ringrassiamènt.
La nòsta stória a l’è mia incommenciàda incö.
L’è stàcia scrìta con sacrefésse, làcrime e féde de chèi che i era ché prima de nóter. E nóter ‘m pödirà caminà con dignità, con unùr e con propóset apéna se ‘m riconòss la grandèssa de chèi che i è egnìcc prima de nóter.
Noi ölém che chèsta Mèssa, che chèsta fèsta e che ògna part de chèsta celebrassiù i sìe ün unùr a chèste nóscc àvi, che i ne g’hà lassàt tànt e che inco i vìv ‘n de la nósta memòria, ‘n di nóste tradissiù e ‘n de la nòsta manéra de vìv.
M’invida töcc a restà con nóter ‘n del disnà festìv a la fì de chesta celebrassiù.
Ölèm che ‘l sìe ü bel momènt de èsser, de partecipassiù e de alegrìa, per ricordà mìa apéna ól dé d’incö, ma ach i raìs che i ne sostén e i ne üne come zét, come famèa e come comunità.
An desìdera “buna festa” a töcc .
Che Dìo ‘l benedìga ognü de óter.
BENEDISSIÙ DI FÌ:
Prét: Ól Signùr sia con töcc!
Töcc: L’è pròpe sèmper insèma nóter!
Prét: Le benedissiù del Signùr Dio, Pàder, Fiöl e Sperét Sant, ègne sö töcc óter, sö le vòste famèe, sö tötta la zét.
Töcc:
Àmen!
Prét:
Fradèi e sorèle, indèm a portà a töcc l’alegrìa del signùr ressüssitàt.
Andì an pas e che ól Signùr al và benedìga!
Töcc:
Àmen! Gràssie a Dio!
CANSÙ PER FÌ MÈSSA – Còro Giözèp Verdì
